Met Jolanda, Lilian, Riet, Hajer, Ingrid, Marlies, Wilma, Dorien, Han en Miep.

Na de laatste NGF-wedstrijd op 7 mei werd door onze captain Jolanda meteen het idee geopperd om met al haar meisjes (10 in totaal) gezellig een keer af te sluiten op de Golfhorst in America. Maar dan komt het gepuzzel: vind maar eens een datum dat 10 dames allemaal kunnen! Gelukkig bestaat er zoiets als datumprikker en al snel rolde de datum van 5 juli eruit. Geweldig!

Op maandag 3 juli werden de laatste afspraken gemaakt (wie rijdt met wie en hoe laat) en op woensdag arriveren we met 3 auto’s achter elkaar op de Golfhorst. Het is prachtig weer en we hebben er allemaal zin in!

Tijdens de koffie vertelt captain Jolanda haar plannetje: ze wil een wedstrijdje spelen en ze heeft 3 prijsjes gekocht: voor de beste speelster, wie speelt een birdy? en één voor de poedelprijs. Nou, jullie snappen wel dat we nu helemaal stonden te trappelen om te beginnen!

Om 11.00 uur startten we met 3 flights (2x 3 en 1x 4). Wat een baan, zijn we hier om te golfen of doen we aan bergbeklimmen met hindernissen? En wat is er nog meer gebeurd: – onze captain nam haar taak zo goed op , dat ze de  zonnebrandcrème regelmatig zelf op onze blote armen en benen spoot; – Na 2 holes ging de buggy van Hajer kapot en bracht de Marshall een nieuwe buggy; – Ballen sprongen spontaan uit het water en rolden verder…. – Via een boomstam vloog de bal naar achteren in plaats van naar voren. Achteruit golfen dus; – Door het geaccidenteerde terrein rolden de omhoog gespeelde ballen gewoon weer omlaag; – Wilma praatte zich zelf de put uit. Gevolg een flinke peptalk met als resultaat de volgende 5 puts gingen erin; – Dorien startte en eindigde met dezelfde bal; – Hajer had veel last van vliegen maar neem het deze beestjes eens kwalijk als ze op de geur van bodylotion Chanel afkomen…… – Riet startte snipverkouden maar liep de 18-holes helemaal uit; na afloop zag ze er zelfs fitter uit dan bij de start; – Miep liep haar tweede 18 holes, met gevolg flinke kramp. Maar door medisch ingrijpen van Riet was dat snel onder controle; – En topper Lilian speelt een birdy!

Rond de klok van 16.00 uur zitten we met rode hoofden onze scorekaart uit te tellen want die prijsjes hè….De poedelprijs is favoriet; die willen de meesten wel! Jolanda spreekt het verlossende woord: De poedelprijs gaat naar…….Miep. Zij krijgt een mooie poedel(sleutelhanger). Lilian krijgt 2 prijzen: voor de beste speelster en voor de birdy! Haar reactie bij het zien van de prijs: “gelukkig, hier komen mijn mannen niet aan” . Zij krijgt een ketting, een armband èn een birdy (sleutelhanger)!

Dan neemt Wilma het woord. Ook zij zet een mand met kleine presentjes op de tafel. Want wat iedereen al wist behalve onze captain: vandaag zou Jolanda een keer in het zonnetje worden gezet! Op de eerste plaats vraagt Wilma een applaus voor Miep en Hajer, top dat ze er weer bij zijn (na zoveel tegenslagen met hun gezondheid te hebben (gehad). Vervolgens een applaus voor Lilian, Riet en Hajer die ons, nieuwelingen, alle vertrouwen en hulp hebben gegeven om deze competitie te mogen/kunnen spelen. En dan richt Wilma het woord tot Jolanda: Bij de eerste competitiebespreking in maart o.l.v. Ingmar had Jolanda haar zaakjes goed voor elkaar! De samenstelling van het team was bekend en stond in haar roze boekje en we hadden zelfs al een deel van de outfit: een zijden sjaaltje! Puik hoor! Later is hier de rest van de outfit aan toegevoegd: voor iedereen de betaalbare polo en sweater van Decathlon en voor de liefhebbers eventueel nog iets moois van Golf Diva die op uitnodiging van Jolanda naar het clubhuis in Susteren waren gekomen. Jolanda heeft diverse kortingsbonnen bedongen en die ook meteen gedeeld met haar meisjes. Daarom zitten we vandaag bij de Golfhorst mèt korting!

Kortom, Jolanda, we zijn heel erg blij met jou; nu is het onze beurt en krijg je van ons enkele presentjes, uitgevoerd in je favoriete kleur roze! Grote hilariteit alom en meteen wordt ingezet met “zo’n goeie hebben wij nog niet gehad…..”.

Toch heeft Jolanda weer het laatste woord: namens Leo wil ze ons bedanken voor het in haar gestelde vertrouwen en overhandigt ons allemaal een trendy horloge in de vorm van een armband. Dank je wel Jolanda en Leo! Dank zij jullie zijn wij nu voor altijd “bij de tijd”.

Vervolgens wordt buiten op het terras nog heerlijk gegeten en mijmeren we al over het volgend seizoen. De naam van onze groep wordt spontaan geboren: “Pink Lady’s”; nu moeten we ons nog gaan bezinnen over de kleur van de polo……!

namens het team,
Marlies Vissers